سعید دهرویه

چگونه با عشق به اسب‌ها در مسیر مربیگری افتادم

از کودکی همیشه شیفته‌ی اسب‌ها بودم و این علاقه، جرقه‌ای بود که مرا به دنیای سوارکاری و مربیگری اسب کشاند. هیچ‌چیز به اندازه‌ی لمس اولین یال اسب یا اولین سوارکاری در میدان، مرا پر از زندگی نمی‌کرد. این احساس بود که مسیرم را تعیین کرد و با گذشت زمان، مربی و پرورش‌دهنده‌ی اسب شدم. برای من، هر قدم در این مسیر، با عشق و علاقه به این موجودات زیبا همراه بوده است.

در دوران مربیگری، چالش‌های بسیاری تجربه کردم. تمرین مداوم و پشتکار زیاد، کلید موفقیت در این مسیر بودند. کار با اسب‌ها نیازمند صبر و حوصله‌ی زیادی است، چرا که باید با موجود زنده‌ای کار کنید که هرکدام شخصیت و رفتار خاص خود را دارند. تلاش و تمرین بی‌وقفه، مرا به جایی رساند که موفق به کسب مقام FEI شدم که نقطه عطفی در مسیر حرفه‌ای من بود.

پشتکار و روش‌های مدرن؛ راز موفقیت من

همیشه باور داشتم که پشتکار و فعالیت زیاد، رمز موفیقت در هر کاری است. در زمینه‌ی مربیگری اسب‌ها نیز، این اصل را رعایت کردم. من به آموزش و سبک‌های مدرن باور دارم و همیشه سعی کرده‌ام با استفاده از روش‌های جدید، کارآیی تمرینات را ارتقا دهم. این رویکرد نه تنها به من کمک کرده است که بهتر آموزش دهم، بلکه باعث شده بتوانم به یادگیری موثرتری در زمینه‌ی سوارکاری دست یابم.

در طول این مسیر، متوجه شدم که سختی‌ها همواره مقدمه‌ی راحتی و آسانی هستند. همین باور باعث شده که در مواجهه با مشکلات، به جای دلسردی، انگیزه‌ی بیشتری پیدا کنم و با تلاش و اراده‌ی محکم، بر آن‌ها فائق آیم. هرگاه با چالشی روبرو شدم، این شعار به من یادآوری کرد که با گذر از سختی، آسانی در انتظار است.

خاطرات تلخ و شیرین از همراهی با اسب‌ها

کار با اسب‌ها، مانند هر فعالیت دیگری، پر از لحظات تلخ و شیرین است. یکی از خاطراتی که همیشه در ذهنم باقی خواهد ماند، اولین باری است که یکی از اسب‌هایم به مقام قهرمانی رسید. لحظه‌ای که توانستم عشق و تلاش مشترکمان را در یک پیروزی به ثمر برسانم، حس فوق‌العاده‌ای بود که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم.

اما همان‌طور که لحظات شیرینی وجود دارد، لحظات تلخی هم هستند که هر مربی اسب باید با آن‌ها کنار بیاید. یکی از این لحظات برایم زمانی بود که یکی از اسب‌هایم به دلیل بیماری از دست رفت. این اتفاق به من یادآوری کرد که چقدر باید برای مراقبت از این موجودات زیبا کوشا باشم و هیچ‌گاه از تلاش برای بهبود شرایط زندگی آن‌ها غافل نشوم.