تأثیر تراشیدن موهای بدن بر رشد عضلات؛ واقعیت علمی یا باور غلط؟
یکی از باورهای نادرست در فضای بدنسازی این است که تراشیدن موهای تمام بدن می‌تواند بر رشد عضلات، افزایش قدرت یا پاسخ‌های آنابولیک تأثیر بگذارد. از منظر فیزیولوژی ورزشی، این ادعا فاقد پشتوانه علمی است.
هایپرتروفی عضلانی حاصل مجموعه‌ای از سازوکارهای فیزیولوژیک، از جمله تنش مکانیکی، فعال‌سازی مسیرهای پیام‌رسانی آنابولیک مانند mTOR، افزایش سنتز پروتئین عضلانی، تغذیه مناسب و ریکاوری کافی است. هیچ‌یک از این فرایندها به وجود یا عدم وجود موهای بدن وابستگی ندارند.
تراشیدن مو صرفاً ساقه مو را در سطح پوست قطع می‌کند و تأثیری بر فولیکول مو، ترشح تستوسترون، دی‌هیدروتستوسترون (DHT)، هورمون رشد یا حساسیت گیرنده‌های آندروژنی عضلات ندارد.
دلیل اصلی شیو بدن در بدنسازی حرفه‌ای، بهبود جلوه بصری عضلات، نمایان‌تر شدن خطوط تفکیک، استرییشن و جزئیات آناتومیک است؛ موضوعی که به‌ویژه زیر نورپردازی مسابقات اهمیت دارد.
نتیجه‌گیری: تراشیدن موهای بدن نه محرک هایپرتروفی است و نه مانع آن. رشد عضلات تابع اصول تمرین، تغذیه، ریکاوری و سازگاری‌های فیزیولوژیک است، نه وضعیت موهای سطح پوست.
علم فیزیولوژی را باید از باورهای رایج اما فاقد شواهد علمی تفکیک کرد.
محمد رسول بیاتی
مربی و پژوهشگر علوم ورزشی
