سینما خراسان مشهد

چرا از فوتبال به بازیگری روی آوردم

از کودکی عاشق فوتبال بودم و همیشه رؤیای تبدیل شدن به یک فوتبالیست حرفه‌ای را در سر داشتم. اما بعد از مدتی متوجه شدم که این راه برای من مناسب نیست. هرچند که گاهی خوب بازی می‌کردم، اما بسیاری از مواقع عملکردم ضعیف بود و مورد تمسخر قرار می‌گرفتم. این تجربه‌ها باعث شد که به این نتیجه برسم که لازم است مسیر دیگری را انتخاب کنم. وقتی یکی از بستگانم پیشنهاد داد که تست بازیگری بدهم، چیزی درباره بازیگری نمی‌دانستم. اما با اولین تجربه، به شدت به این هنر علاقمند شدم و تصمیم گرفتم تا پایان عمر این مسیر را دنبال کنم.

چالش‌های مالی و درک خانواده

در مسیر بازیگری و کارگردانی، چالش‌های بسیاری را تجربه کردم. یکی از مهم‌ترین آن‌ها نبود حمایت مالی و عدم درک خانواده بود. خانواده‌ام اطمینان نداشتند که این حرفه می‌تواند آینده‌ساز باشد و از من خواستند که به یادگیری یک شغل فنی بپردازم. اما من به این باور رسیدم که با تلاش و پایداری می‌توانم به موفقیت برسم. گوش دادن به حرف‌هایی که من را ناامید می‌کردند، برایم سخت بود، اما هرگز اجازه ندادم این مشکلات مرا از ادامه راه بازدارد.

لحظات ماندگار در مسیر هنری من

یکی از بهترین لحظات زندگی هنری‌ام زمانی بود که در یکی از کلاس‌های بازیگری میر طاهر مظلومی، که همیشه فیلم‌هایش را تماشا می‌کردم، حضور داشتم و او من را تشویق کرد و لقب 'اسکار' را به من داد. این تشویق برای من انگیزه‌ای بزرگ بود. همچنین توانستم در سه آموزشگاه معتبر مشهد به یادگیری بازیگری بپردازم و به تدریج وارد عرصه ساخت فیلم کوتاه و کارگردانی شدم. هرچند که اولین فیلم کوتاه من توسط پدرم دیده نشد و این حسرتی برای من باقی ماند، اما همچنان تلاش می‌کنم تا به بهترین شکل ممکن مسیر خود را ادامه دهم.

باور به موفقیت با وجود همه چالش‌ها

با وجود همه مشکلات و ناکامی‌ها، باور دارم که توانایی لازم برای موفقیت در این حرفه را دارم. به نظرم، حتی اگر بازیگر خوبی نباشم، همچنان می‌توانم به عنوان یک کارگردان و هنرمند تاثیرگذار ظاهر شوم. شوق و علاقه به بازیگری و کارگردانی باعث شده هرگز از تلاش دست نکشم و همیشه امیدوار به آینده‌ای روشن باشم. برای من، یا باید به اوج خوشبختی برسم، یا همچنان با تلاش و پشتکار به مسیر خود ادامه دهم، حتی اگر نتیجه‌اش جز این نباشد.